Reklamsız Sözcü

L'Equipe gazetesi maç günü Monaco Teknik Direktörü Leonardo Jardim'in 4-4-2 kurgusunu “Defansif bir futbol yapısını benimsediği için pragmatizm mi, yoksa ofansif ve savunma ağırlıklı futbolcuların fazla olması ama göbekte oynayan futbolcu azlığının mecburiyeti mi?” sorusu ile mercek altına almıştı. Fenerbahçe'nin tartışmaya açık 3-5-2 kurgusu pozisyon olarak Jardim'in kurgusuna üstünlük sağladı, lâkin kurguda iyi gitmeyen işler de göze çarptı. 3'lü savunma kurgusunda sadece stoperlerin değil; en uçtaki ikilinin de blok kaymaları yapması lazım. Fernandao ve Emenike bu kaymaları yapmayınca, Monaco beklerini ileri çıkartıp kanat oyuncularını içeri sokmayı sonuç alamasa da becerdi. Germain'in Neustadter'e atılacak pas alanlarını kapatması Ozan'ın akıllı hareketlenmeleri sayesinde sıkıntı yaratmadı. Skrtel'in Brendan Rodgers'tan miras 3'lü savunma kurgusuna aşina olması ve doğru müdahaleleri de ilerisi için ümit vericiydi. İkinci yarı oyuna daha iyi başlayan ve daha doğru alan kapatan taraf Monaco oldu. Ama Monaco'nun etkinliğini bitiren takım oyunu değil 2 oyuncu oldu; Salih Uçan ve van der Wiel. Emenike'nin golü jeneriklik olsa da Salih'in vücudunu kullanması ve van der Wiel'in orta açma etkinliği kaliteyi ve skoru çimlere işledi. Ama Monaco'nun etkinliğini yok eden takım oyunu değil 2 oyuncu oldu; Salih Uçan ve van der Wiel.